Padwa jakiej nie znacie. Historia, piękno i atrakcje turystyczne!

Padwa atrakcje turystyczne

Oddalona od Wenecji raptem o 40 minut spokojnej jazdy wydaje się przy tym gigancie na lagunie małym epizodem na trasie turystycznej. Co wiemy o Padwie? A w zasadzie co ja wiedziałem o Padwie wcześniej? Uniwersytet. Pojechać, zobaczyć, odznaczyć. Takie miejsce „wypadało by być”. Nic bardziej mylnego. Ja wiem o tym teraz nieco za późno ale mam nadzieję, że mój wpis ustrzeże Was przed podobnym podejściem.

Zanim przejdę do właściwego opisu naszej włoskiej przygody w tym mieście uprzedzam, że wpis zawiera dużo zdjęć a jest to jedno z średnich miast. W przyszłości na blogu podróżniczym REP opiszę giganty włoskiego buta ale też i inne olbrzymie atrakcje turystyczne w Europie. Otworzenie takiej strony będzie wymagało dość dużych zasobów łącza internetowego. Za tą niedogodność z góry przepraszam ale nie wyobrażam sobie łatwiejszego przybliżenia klimatu miejsca niż zdjęcia. Dla pocieszenia powiem, że staram się umieszczać zdjęcia o małych rozmiarach (a więc znośniejsze dla pobierania).

Kolejna sprawa to zerowe lub nieliczne zdjęcia z wnętrz muzeów czy kościołów. Dlaczego? Cóż – gdy mam możliwość legalnego pstrykania dużej ilości zdjęć z użyciem lampy – korzystam. Pozostałe zdjęcia z ukrycia lub bez lampy są po prostu dla mnie (niska jakość jest wystarczająca dla odświeżenia wspomnień ale uważam, że jest za bardzo zniechęcająca do zobaczenia samemu wielce ciekawych odciśniętych śladów w historii sztuki ludzkości).

A teraz… Padwa jakiej nie znacie!

Padwa to mnóstwo rond

Odruchy agresji wzbudzała u mnie nawigacja paplająca dosłownie co chwila o pierwszym, drugim czy kolejnym zjeździe na kolejnym rondzie. To było nudne dość bardzo z małym akcentem większej adrenaliny czyli rondo jakby podwójne, gdzie zjazdów i wjazdów dużo, każdy wciskał się w każdym z kierunków, nawigacja skrzeczy o zjeździe jak opętana i motorynki wyłaniające się z prawej i lewej a docelowo lądujące przed moją maską tak, że pomyślałem o nowej nazwie dla tegoż ronda czyli: „rondo mortale”.

Warto wspomnieć, że w nielicznych chwilach wytchnienia dostrzegałem fragmenty starych murów miejskich. By wyobrazić sobie jak mogła wyglądać Padwa kiedyś czyli z kompletnymi murami obronnymi musielibyście udać się do takich miejsc jak Citadella lub Marostica. Są to dwa z licznych obecnych na ziemiach Veneto miasta z pełnymi murami miejskimi. Gwarantuję Wam, że będziecie zachwyceni (tym bardziej, że nie są to miejsca oblegane przez turystów).

Padwa to mnóstwo miejsc parkingowych

Dla niepełnosprawnych. To oczywiste. Dla wojska. To mniej. No i dla licznych pomniejszych innych instytucji i służb. To dość wkurzając widząc czasami przestrzeń dla 100 aut, pokrytą idealnie asfaltem na której nic nie ma a która jest ogrodzona jakby na środku miała stać rzecz niewyobrażalnie wręcz cenna. Szukanie miejsc parkingowych w miastach włoskich to udręka niesamowita. Padwa przypomniała mi z naddatkiem moją, pochodzącą z wcześniejszych wyjazdów do pełnych atrakcji turystycznych Włoch, wiedzę na ten temat. Ogólnie nie mam nic przeciwko błąkaniu się z szaleństwem w oczach, wytrzeszczonych ogromnie a poszukujących jakiejkolwiek nadającej się do zaparkowania (legalnie) przestrzeni niemniej, całe to poszukiwanie zaburzyło mi mój pięknie przygotowany i zarchiwizowany w głowie plan zwiedzania Padwy.

Na kilku zakładkach w internecie poustawiałem sobie na mapach różne dla mnie ciekawe miejsca „muszę jutro je zobaczyć”. Zapamiętałem dość sprawnie (nawet z nazwami kilku ulic) ułożony plan. Pójdę tu, później tam. Mapy nie miałem bo i wyobrażenie o Padwie miałem jako o mieście dość małym bym sobie mapami zawracał głowę. Wszystko w promieniu do dwóch kilometrów.

A miało być tak pięknie. A wyszło tak męcząco.

Padwa jest ogromna

Zaparkowałem nie tam gdzie chciałem. Przez to już zaczął się pruć w szwach mój ułożony w głowie plan. Problemy nawarstwiały się same z siebie i stworzyły na końcu „kulę śniegulę”, która prawie mnie pochłonęła. Nie w tą uliczkę na pieszo skręciłem, brak mapy, brak oznaczeń, wszystkie uliczki dość podobne do siebie, okazało się, że aktywny roaming w Play nie działa (czyli brak mapy online), trochę pomogła mi nawigacja samochodowa i dobra dusza na straganie by się odnaleźć (prawie) zupełnie.

Tak na marginesie: w nawigacji wyciszyłem dźwięk chcąc uniknąć wyglądu turysty idioty, który łazi z nawigacją samochodową gadająca co chwila „skręć w lewo” (prawdopodobnie przebiłbym widok Chińczyków robiących grupowo zdjęcia jedzących w mini ogródkach restauracyjnych Włochów w Wenecji – co to był za widok, powiadam Wam!).

W sumie to chaos i już takie ze zmęczenia a raczej wysmażenia na słońcu (chyba miałem jakiś udar cieplny jak sobie tak pomyślę o mojej końcówce dnia) spowodowało nieskładną, napędzaną siłą woli wędrówkę do przodu. Finalnie zobaczyłem wszystko co chciałem kosztem niepotrzebnego umęczenia się w tym zwiedzaniu.

Rada dla Was. Mapa, spokój, więcej czasu (bo Padwa jest ogromna), zapas wody a i nawet podkoszulków na zmianę. Pamiętajcie o czasie (13-16 to czas gdy prawie nigdzie nie wejdziecie).

Padwa jest starym miastem

Podaję tylko najważniejsze punkty z bogatej historii Padwy (reszta na Wiki). Jest to subiektywne spojrzenie ale akurat te elementy uwidoczniały się wyraźnie w miejscach do których dotarłem.

  • założona w IV wieku p.n.e. przez Wenetów pod nazwą Patavium
  • od XII w. niezależna republika
  • wiek XVIII pod panowaniem Wenecji
  • 28 kwietnia 1797 zdobycie miasta przez wojska francuskie

 

Padwa pełna zabytków i nieoczywistych atrakcji

Oczywiście kościoły, bazyliki, ratusz, plac Piazza del Santo oraz uniwersytet w Padwie są wymieniane jako top 5 miejsc do zobaczenia w Padwie albo w top 10 miejsc do zobaczenia w Padwie. Osobiście po całej tej wędrówce uważam, że bezwzględnie na pierwszym miejscu powinien być Ogród Botaniczny w Padwie.

Ogród Botaniczny w Padwie

Orto botanico di Padova

Koszt wstępu 10 euro. I uważam, że wejście do tego zielonego i ciekawego świata stworzonego na w sumie nie wielkiej przestrzeni, w pełni warte jest każdego centa . Całość to takie przeplatanie starego ogrodu z nowym. Stare rzeźby i alejki oraz lekka konstrukcja ze szkła i aluminium. Wbrew pozorom ładnie to się wszystko komponuje.

Ogród Botaniczny w Padwie palma Goethego

W starej części ogrodu mamy park tematyczny z alejkami i zakątkami (ławeczki, nisze, fontanny) oraz w dobrym dawnym stylu powydzielane symetrycznie grządki dla przeróżnych okazów roślin. Całość wieńczy chyba stara oranżeria przy której jest schowana w pionowej szklarni palma Goethego (ciekawa konstrukcja jak i same drzewo).

Ogród Botaniczny w Padwie atrakcje turystyczne

Nowa część ogrodu zwieńczona jest budynkiem zapewne przeznaczonym na sale konferencyjne, w środku dość pustym i w kolorystyce szpitala psychiatrycznego. Atrakcji wręcz prawie nie ma (w moim przypadku były dziecinne mini gablotki coś w stylu: jam jest ziemia, jam jest woda itp – proste filmiki i zdjęcie)

Ogród Botaniczny w Padwie nowoczesność

Za to nieporównywanie ciekawszy, pouczający i po prostu piękny w swej konstrukcji jest budynek z lewej strony (gdy wchodzi się na cześć nową ogrodu). Znajdziemy w nim odseparowane wielkie pomieszczenia z charakterystyczną florą dla danego rejonu świata. Florą dla której przygotowany jest charakterystyczny mikroklimat (stąd odseparowanie od siebie tych mini kontynentów) czyli temperatura i stopień wilgotności powietrza. Całość poprzeplatana jest (umiejętnie) bogatą ekspozycją audiowizualną. Mnóstwo ciekawych informacji. Poczuj, dotknij, usłysz, zobacz. Super. Polecam każdemu.

Ogród Botaniczny w Padwie zakątki

Ps: Wodospady wypływające z budynku są jedną z ciekawszych rzeczy jakie zobaczyłem do tej pory biorąc pod uwagę ultranowoczesną i publiczną zabudowę.

Bazylika św. Antoniego w Padwie

Bazylika św. Antoniego w Padwie

Ogromna, piękna z zewnątrz i olśniewająca wewnątrz. W zasadzie już w trakcie niespiesznego spacerku po ogromnym wnętrzu tego monumentalnego zabytku doszedłem do wniosku, że wydzielam jakoby trzy fragmenty z których składa się Bazylika.

Bazylika św. Antoniego

Wejście i nawa główna Bazyliki św. Antoniego w Padwie

Ocieka bizantyjskim przepychem ale gdzieniegdzie zobaczymy potężne połacie szarego, tartego tynku. Ćwierć sufitu złoto purpurowa a obok ćwierć szara, ściana spływającym złotym drewnem a obok szarość. Dziwne. Możliwe, że widziałem niedokończoną renowację po jakiejś katastrofie.

Nawy boczne Bazyliki św. Antoniego w Padwie

Mini przepiękne kościoły. W jednej z nich ksiądz błogosławił parę. Ledwo się zorientowałem mimo powolnego i uważnego zwiedzania Bazyliki. Wszytko to zwieńczone miejscem w którym zobaczymy relikwię czyli nienaruszony język św. Antoniego.

Ciekawostką jest silny polski akcent czyli Kaplica św. Stanisława (umieszczona w jednej z naw bocznych, tuż na lewo od nawy zawierającej relikwię; kaplica została poświęcona w 1607 roku). Tam też widziałem liczne foldery informacyjne w języku polskim.

Przepiękny grób  św. Antoniego Padewskiego

A w zasadzie marmurowy sarkofag w wydzielonym, otwartym pomieszczeniu z marmuru a wszystko spowite białym światłem. Całość tej otwartej „komnaty grobowej” w swej kolorystyce znaczeni się odróżnia od reszty bazyliki (złotej, ciemnej, drewnianej). Niesamowite wrażenie.

Oratorio di San Giorgio

Wychodząc z Bazyliki św. Antoniego w Padwie pamiętaj, żeby nie przegapić kolejnych trzech ciekawych miejsc. Są one prawie „przylepione” do Bazyliki a ponadto wychodząc z Bazyli jesteśmy przepełnieni (i również „przeciążeni”) przecież dopiero co zobaczonym pięknem w ilości pokaźnej. Dlatego też wychodząc z Bazyliki kierujemy się na lewo. W odległości kilku dosłownie metrów mamy do zobaczenia jeszcze trzy rzeczy czyli (wymieniam od najbliższej):

Oratorio di San Giorgio

Pierwotnie zbudowana jako kaplica grobowa przez markiza Soragna Raimondino Lupi w roku 1377. W 1384 roku została wypełniona freskami autorstwa Altichiero da Zevio. Freski są przepiękne. Koszt biletu: 3 euro.

La Scoletta del Santo

Obok znajduje się prosty budynek (biały w otoczeniu czerwono ceglanych większych kościołów). Co w nim znajdziemy? Więcej fresków (szczególnie na pietrze drugim czyli La Sala Priorale). Jednym z autorów fresków jest Tycjan tak więc mówimy o najwyższej półce jeżeli chodzi o malarzy renesansowych. Można kupić bilet łączony na Oratorio di San Giorgio i La Scoletta del Santo. Koszt: 5 euro.

Arciconfraternita di Sant’Antonio di Padova

Kościół Bractwa św. Antoniego z Padwy. Uroczy. Wychodząc z tego kościoła dopiero teraz możemy powiedzieć, że zobaczyliśmy wszystko co oferuje Piazza del Santo jeżeli chodzi o część „religijną”. Obok tego kościoła, jeszcze bardziej na prawo znajduje się:

Museo Civico al Santo

Museo Civico al Santo

Budynek dosłownie przyciąga wzrok. Piękna biała i bogato zdobiona fasada. Co ciekawe, przed nim jest placyk imienia Maksymiliana Kolbe. Kiedyś mieściło się tu muzeum miejskie (1870 rok). Obecnie otwierane jest tylko przy okazji wystaw czasowych więc nie martw się, że nie wejdziesz do środka.

Piazza del Santo

Piazza del Santo

Czyli plac na którym mieści się Bazylika św. Antoniego oraz opisywane przed chwilką budynki. Ogromny, piękny, z mnóstwem miejsc gdzie można przysiąść i się posilić. Na placu znajdziesz pomnik Gattamelaty.

Gattamelata

Mogłoby się wydawać, że takich pomników widzieliście w swoim życiu bardzo wiele. Niemniej warto się jednak przy nim zatrzymać. Po pierwsze i w tym przypadku mamy do czynienia z miejscem polecanym w wielu blogach podróżniczych. To powinno zmusić nas do zastanowienia. Niestety nigdzie nie znalazłem wytłumaczenia dlaczego szukając informacji „co można zobaczyć w Padwie” pomnik ten pojawia się niezmiennie w top 10 miejsc (a w zasadzie Piazza del Santo i ten pomnik). Szukając informacji dowiedziałem się kilku ciekawych rzeczy:

  • Pomnik przedstawia Erasmo da Narni, włoskiego dowódcy wojsk najemnych (kondotier) a w zasadzie jednego z najsłynniejszych dowódców. Służył w wojsku Florenckim, później papieskim a na końcu w Weneckim. Zmarł w Padwie w 1443 roku. Gattamelata to jego przydomek a oznacza „słodką kotkę”.
  • Autorem pomnika jest Donatello. Każdy miłośnik sztuki powinien tym bardziej docenić pomnik Gattamelaty.
  • Jest to ogromny,realistyczny posąg konny, wykonany z brązu i zarazem jedno z najcenniejszych dzieł rzeźby monumentalnej.

Prato della Valle

Prato della Valle

Dość niedaleko Bazyliki (ale też i ogrodu botanicznego) znajduje się Prato della Valle czyli największy plac we Włoszech (i jeden z największych w Europie). Otoczony jest wodnym kanałem licznie przecinanym mostami a dookoła którego dość gęsto poustawiane są figury przestawiające najbardziej zasłużonych dla Padwy osób. Figur jest 88 a wśród nich odnajdziemy figurę Jana III Sobieskiego i Stefana Batorego.

Prato della Valle plac i figury

Miejsce jest naprawdę urocze, wdzięczne dla fotografa i w większości przewodników o Padwie właśnie ono pojawia się na zdjęciu przewodnim. Symbol Padwy. Po prostu.

Abbazia di Santa Giustina

Abbazia di Santa Giustina

Opactwo św. Justyny znajduje się przy Prato della Valle (będąc przy figurach widać opactwo, będąc przy opactwie widać figury). Z przodu podobne jest do Duomo (które niedługo opiszę). Warto obejść budynek gdyż wtedy dostrzeżemy piękne zwieńczenia licznych kopuł.

Abbazia di Santa Giustina atrakcje turystyczne

Niestety budynek z tyłu wtapia się w miasto więc nie znajdziemy odpowiedniego miejsca by zrobić lepsze zdjęcie. Historia tego zabytku jest dość ciekawa. Opactwo zbudowane w 520 roku jako miejsce spoczynku szczątków św. Justyny z Padwy. W X wieku rozbudowana. W 1110 roku splądrowana przez wojska świętego cesarza rzymskiego Henryka V podczas jego inwazji na Lombardię. Jakby tego było mało w 1117 roku silne trzęsienie ziemi zniszczyło Bazylikę. Nieszczęścia te zostały wynagrodzone przy odnawianiu Bazyliki: zostały odnalezione szczątki św. Justyny a także szczątki św. Łukasza. Kolejny kataklizm dotknął Klasztor za czasów Napoleona. Najcenniejsze dzieła zostały wysłane do Paryża, mnisi zostali wypędzeni a sam budynek został sprzedany. Budynek później był wykorzystywany jako szpital wojskowy a następnie po prostu jako baraki. Papież Benedykt XV w 1917 roku zwrócił dobra opactwu (a także przywrócił im dawne prawa i przywileje). Bazylika i opactwo mają obecnie status państwowego pomnika narodowego. Co za historia…

Duomo di Padova

Duomo di Padova

Korzenie tego starego kościoła sięgają aż 313 roku (aczkolwiek trzy razy zniszczona i odbudowywana w innym stylu w tym samym miejscu). Biorąc pod uwagę bogactwo Padwy (chociażby wspomnianą wcześniej Bazylikę św. Antoniego w Padwie) nie byłem w stanie zmusić się do wewnętrznego zachwytu. Jak już wspomniałem miasto to dostarcza ogromnej ilości wrażeń.

Duomo di Padova kopuły

I tak jak w przypadku Abbazia di Santa Giustina warto i ten budynek obejść. Znów dostrzeżemy przepiękne kopuły. I znów tył budynku wtapia się w miasto. I znów są trudności z zrobieniem lepszego zdjęcia.

Battistero del Duomo
Battistero del Duomo – budynek po prawej

Battistero del Duomo

Zbudowana w XII wieku. W środku znajdziesz oczywiście przepiękne freski (które to już?). Niemniej zaliczane są do arcydzieł. Ich autorem jest Giusto de’ Menabuoi. Osobiście powiem Wam, że po tym jak zobaczyłem Baptysterium San Giovanni (Florencja) naprawdę ciężko jest mi znaleźć obiekt, który wprowadzi mnie w podobny nastrój (kolokwialnie – opad szczęki). Niemniej – naprawdę warto je zobaczyć.

Piazza Duomo

Piazza Duomo

W obrębie placu znajdziemy opisywane przed chwilką Duomo di Padova i Battistero del Duomo oraz Palazzo del Monte di Pietá o którym wspomnę króciutko na zakończenie wpisu.

Kaplica Scrovegnich w Padwie

Bardzo niepozorna. Można by powiedzieć, że zabytek ten można kompletnie przeoczyć. Niczym się nie wyróżnia. Takich „kościółków” we Włoszech widziałem wiele (prawdopodobnie ponad 200 ale nie liczę dokładnie). Niemniej pochodząca z 1305 roku Kaplica Scrovegnich skrywa w sobie freski, których autorem jest Giotto di Bondone a to całkowicie odmienia wartość tego miejsca jako atrakcji turystycznej w Padwie. W każdym przewodniku, blogu czy portalu Kaplica Scrovegnich jest w top 10 miejsc, które musisz zobaczyć w Padwie.

Palazzo Comunale

Palazzo Comunale czyli Ratusz

Potężny kompleks (świetnie to widać dopiero jak się spojrzy na tabliczkę przeznaczoną dla turysty (naprawdę znalazłem w Padwie takową!) na której ukazano szkic kompleksu). Kompleks ten składa się z kilku elementów niemniej trzy są najbardziej widoczne i po prostu przyciągające wzrok:

Palazzo Comunale

Stary budynek z korzeniami sięgającymi aż do wieku XI. W budynku tym urzędowała rada miasta. Uroczyste wejście do Ratusza mieści się w tzw. L’ala Moretti-Scarpari.

L'ala Moretti-Scarpari

Te skrzydło budynku pochodzi z 1919 roku. Wieńczy je piękny brązowy pomnik zwycięstwa. Poniżej możemy odnaleźć nazwiska 1376 obywateli Padwy, którzy polegli w Wielkiej Wojnie (Pierwsza Wojna Światowa).

Torre degli Anziani

Torre degli Anziani

Wieża starszych. XII wiek. Najciekawsze w związanej z nią historii są (oczywiście według mnie):

  • problemy z fundamentami i przechylenie (krzywa wieża w Pizie ale także krzywa wieża Frankensteina w Ząbkowicach Śląskich to takie moje pierwsze skojarzenie w związku z tym „powszechnym” problemem „wież”)
  • Dzwony a w zasadzie związane z nimi powody dzwonienia (liczne przed 1746 rokiem a unormowane w tymże roku przez Vendramina w celu uniknięcia dalszych uszkodzeń dzwonów i samej wieży). Powody są ważne gdyż nieźle ukazują co było ważne w tamtych czasach dla tamtych mieszkańców Padwy.

Palazzo della Ragione

Palazzo della Ragione

Początki to 1218 rok. Aż do końca XVIII wieku budynek funkcjonował jako siedziba sądu. Mi osobiście (oprócz niekłamanego zachwytu nad architekturą) kojarzył się z siedzibą dawnych stoisk handlowych (taki historyczny hipermarket) tym bardziej, że przed nim jest piękny plac, na którym owego dnia w którym zwiedzałem, zawzięcie handlowano. W środku budynek ten jest po prostu przepiękny.

Z jednej strony tego ciekawego budynku jest Piazza delle Erbe, z drugiej Piazza della Frutta.

Torre Dell'Orologio

 

Torre Dell’Orologio

Bardzo ciekawy, średniowieczny budynek w którym z łatwością zobaczymy dwa elementy:
  • L’arco di trionfo czyli łuk triumfalny. Był wykorzystywany oczywiście do uroczystych ceremonii. 
  • L’orologio astronomico czyli zegar astronomiczny to najstarszy tego typu mechanizm na świecie! 

Sam budynek służył jako jedno z wejść do ufortyfikowanego kompleksu pałacowego (obecnie pozostały nieliczne elementy) rodziny arystokratycznej z Padwy (Carrarese).

Piazza dei Signori

Piazza dei Signori

Dlaczego piszę akurat o tym placu? Przecież mamy w pobliżu Piazza delle Erbe oraz Piazza della Frutta. Wspominam ten plac gdyż to własnie na nim spotkaliśmy miłą panią dzięki pomocy której, odnaleźliśmy się w tym środowisku bogatym w cele (turystyczne). Plac ten wieńczy z jednej strony wspomniany już Torre Dell’Orologio, z drugiej zaś znajdziemy:

Chiesa di San Clemente

 

Chiesa di San Clemente

Z zabytkiem tym wiąze się historia Wenecji. Został według legendy ufundowany przez obywateli Padwy którzy brali udział w zakładaniu Wenecji (fragmenty laguny: Rivoalto i Dorsoduro). Powodem tego odwdzięczenia się było zbudowanie kościoła San Giacomo di Rialto (najstarszy kościół w Wenecji). 

Palazzo Bo

Palazzo Bo

Uniwersytet w Padwie. Mój jedyny pomysł kiedyś na te miasto. Co wiedziałem. Co chciałem zobaczyć. Powiem Wam, że w zasadzie przeszedłem obok niego bez znaczniejszego zwracania uwagi. Po tylu dziesiątkach pełnych zdobień, ornamentów, detali najróżniejszych kamieniczek, kościołów i wspomnianego ratuszu, uniwersytet nie poruszył mojego serca. Każdy ma oczywiście na swojej liście „top rzeczy do zobaczenia w Padwie” pewne miejsca, które są „musisz je zobaczyć!”. Przed przyjazdem do Padwy też tak miałem ale po wyjdzie… Jeżeli go nie zobaczyłeś.. nie smuć się.

Dla chętnych podpowiedź: Palazzo Bo znajdziesz blisko wpadającej w oko fasady budynku Comune di Padova (opisywana już wcześniej L’ala Moretti-Scarpari) czyli urzędu miasta w Padwie. Po drugiej strony ulicy. Po prostu.

Ponieważ fasada urzędu miasta jest przepiękna to własnie na niej skupisz wzroku i po prostu miniesz Palazzo Bo. Jeżeli tylko będziesz miał dostęp do dziedzińca dostrzeżesz olśniewające freski (ale po tych niepoliczalnych już wcześniejszych freskach… cóż, być może nadal jest w Tobie niedosyt). Dla mnie osobiście najciekawszą opcją byłoby po prostu zwiedzenie wnętrza tego Uniwersytetu gdyż zawiera taką perłę jak chociażby najstarszy stały teatr anatomiczny w Europie, pochodzący z 1595 roku!

Co jeszcze warto wiedzieć o tym uniwersytecie? Wykładał tutaj Galileusz, studiował Mikołaj Kopernik, Jan Kochanowski oraz Jan Zamoyski.

Inne ciekawe miejsca w Padwie

Padwa to oczywiscie nie tylko te zabytki czy miejsca, które wymieniłem. Każdy znajdzie tam jeszcze więcej niesamowitych atrakcji turystycznych. Trzeba by było zamieszkac w Padwie na co najmniej kilka dni by odkryć wszystkie najwazniejsze perełki. Niemniej kilka ciekawych miejsc jeszcze udało mi się zobaczyć. Oto one:

Teatro Stabile del Veneto

Teatro Stabile del Veneto – Teatro Verdi

Główny teatr w Padwie. Zbudowany na życzenie szlachty. Pierwsza sztuka odbyła się w 1751 roku. Z zewnątrz nie jest zachwycający (niemniej półokrągły kształt od razu rzuca się w oczy), za to w środku dostrzeżemy charakterystyczny wystrój podobny do wielu teatrów z tego okresu (aczkolwiek Gran Teatro La Fenice „rozkłada na łopatki” tenże teatr jeżeli chodzi o wnętrze a także wygląd budynku w którym jest umieszczony).

Kościoły

Jest ich bardzo dużo. Poczynając od Bazyliki, poprzez opactwo, Duomo do tych zwykłych a kończąc na kapliczkach. W Padwie znajdziemy Włochy w czystej postaci czyli: przeżyliśmy trzęsienie ziemi? Cud. Kościół. Przeżyliśmy zarazę? Cud. Kościół. A że trzęsień i zaraz był dużo więc i powodów by podziękować za cud przeżycia było też dużo. Nie wspomnę o licznych wojnach i wojenkach, a także o notablach którzy też fundowali kościoły.

Chiesa Parrocchiale di San Nicolò

Chiesa Parrocchiale di San Nicolò

Kościół św. Mikołaja (a dokładnie San Nicola di Bari). Jest to prawdopodobnie najstarszy kościół w Padwie (zbudowany przed 1088 rokiem).

Chiesa di San Francesco Grande

Chiesa di San Francesco Grande

Kościół św Franciszka z Asyżu. Początki tego zabytku sięgają 1416 roku. Od samego początku rezydowali w nim Franciszkanie (z przerwą związaną oczywiście z Napoleonem). W kościele tym pochowanych jest wiele znanych postaci (dla mnie osobiście ciekawy jest fakt pochowania w tym kościele ostatniego księcia Mantui).

Chiesa di San Francesco Grande stary ganek

Mamy możliwość przejść się przepięknym, starym gankiem, który udekorowany jest ciekawym malarstwem (monochromatycznym tzw. Grisaille) pokazującym prace, życie św. Franciszka z Asyżu (dzieło datowane na 1452 rok).

Chiesa di San Francesco Grande ganek

To wszystko otrzymujemy w ramach zwykłego spaceru. Fantastyczne. Pod warunkiem, że wiemy co otrzymujemy. Ja się dowiedziałem o tym dopiero podczas pisania tego skromnego opisu Padwy.

Kamieniczki

Jak to we Włoszech często bywa tak i w Padwie znajdziemy dziesiątki a może i setki przecudnych kamieniczek czy pałacyków. Stare, z detalami dodają klimat do naszych pieszych wędrówek. Dobrym przykładem może być Casa Olzignani. Są też zdradzieckie – często po prostu w ich gąszczu nie jesteśmy w stanie dostrzec jakiegoś muzeum.

Kamieniczki atrakcje turystyczne Padwy

I tak jak się to często zdarza w dużych włoskich miastach – warto zaglądać (jeżeli się da) poprzez bramy w głąb ogrodów bo często się okazuje, że widzimy na zwieńczeniu ogrodu urokliwy pałacyk.

Casa Olzignani

Casa Olzignani

XIII wieczny budynek (rzadki bo jeden z nielicznych postawionych z tego okresu). Ciekawostką jest to, że na dziedzińcu jest nagrobek Tito Livio (urodzony w Padwie w 59 BC a zmarł również w Padwie w 17 AD). Bardzo znany historyk rzymski. Jego dzieła do dnia dzisiejszego są wnikliwie studiowane. 

W Padwie nie ma gdzie usiąść.

Oprócz jednego większego zielonego, zacienionego skwerku nie znalazłem na mej drodze miejsca gdzie mógłbym na chwile usiąść (i nie chodzi mi o restauracje bo takich we Włoszech na pęczki wszędzie znajdziesz). Chodzi mi o cokolwiek co pomoże nabrać sił (schody kościoła chociażby). Padwa jest płaska, nie ma schodów. W wspomnianym skwerku zobaczyłem 2 ławki a zmieściłby się i dziesięć. Widziałem kilkoro strudzonych ludzi którzy przycupnęli na wystających, olbrzymich korzeniach drzew. Pod tym względem Florencja i Siena są o wiele przyjaźniejsze dla zmęczonego turysty.

Piazza Capitaniato

Piazza Capitaniato

To jest ten cudowny, wspaniały, dający wytchnienie wspomniany wcześniej zielony zakątek. Ciekawostką jest to, że stanowił dziedziniec wspaniałego kompleksu pałacowego rodzinny Carrarese (wzmiankowałem o nim przy opisywaniu Torre Dell’Orologio).

Loggia Gran Guardia

Loggia Gran Guardia

Swoje początki ma w 1496 roku. Była siedzibą Wielkiej Rady. Umiejscowiona przy Piazza dei Signori w Padwie. Podczas panowania austriackiego stała się siedzibą „Gran Guardia” czyli dowództwa wojskowego miasta.

Palazzo Capodilista
Palazzo Capodilista – budynek z wieżą.

Palazzo Capodilista

Rzadka okazja by zobaczyć w pełni średniowieczne budownictwo mieszkalne. Jest to jeden z największych pałaców w Padwie. Poczałkowo istniała tylko wieża obronna (XII wiek).

Palazzo Capodilista wieża

W XIII wieku wstępnie rozbudowany.

Palazzo Capodilista stara wieża

Siedziba możnej rodziny (Capodilista). 

Arco Vallaresso

Arco Vallaresso

Zabytkowy łuk pochodzący z 1632 roku, którym uhonorowano Alvise’a Vallaresso za pomoc udzieloną w trakcie zarazy (nawiedziła Padwę w 1630 roku). Znajdziecie go przy Piazza Duomo.

Palazzo del Monte di Pietá.
Palazzo del Monte di Pietá – budynek po lewej

Palazzo del Monte di Pietá.

Również znajdujący się na Piazza Duomo. Jest to nowa siedziba lombardu (stara jest w mniej reprezentacyjnym miejscu). Pochodzi z przełomu XIII i XIV wieku. Należał do znanego lichwiarzu Rinaldo Scrovegni.

Końcowe słowa na temat bogatej w atrakcje turystyczne Padwy

Mam nadzieję, że tym bardzo skromnym artykułem przybliżyłem Wam Padwę – miasto pełnego włoskiego uroku, własnej tożsamości, historii trudnej i bolesnej, Padwy pełnej atrakcji turystycznych, zabytków, pałaców i monumentów, Padwy z licznymi akcentami polskimi, Padwy okraszonej malarstwem najwyższej próby, Padwy religijnej i Padwy świeckiej, Padwy bardzo starej ale też bardzo nowoczesnej, Padwy ogromnej, przytłaczającej ale też wdzięcznej dla spragnionych doznań na wielu polach turystów.

Pozdrawiam.

Padwa atrakcje turystyczne – mapa

Tanie hotele w Padwie – promocje!



Booking.com

 

Written By
More from REP

Dwór w Bychowie. Zwiedzanie Polski czyli odkrywanie polskich zabytków.

Dwór w Bychowie. Uwielbiam zwiedzać Polskę. Nam wydaje się, że Polska nie...
Read More